Can’t imagine that Manila (Makati) will be this Beautiful at night. Napaka-romantic ng view.
T: “Maybe it’s a good thing you’re not going with your Mom to the Philippines this time since it tried to kill you last time.”
C: “And marry me off.”
T: “Yeah, who knows what else it’ll do to you?!”
Turon or Fried banana spring roll(?) #philippines #manila #foodtrip (Taken with instagram)
maglagay daw ako ng maraming pictures sa blog ko.
Ehhhh tamad akong mag upload ng pictures eh.
Kunsensiya: Nag blog kapa?
Ako: Shaddap!
Lawton Bridge at 3:30 in the morning
Philippine National Anthem - Lupang Hinirang
My family wanted to join in the celebration for the Independence Day. So, we decided, as suggested by the government, to hang a flag of the Philippines in front of our house.
“Quiapo Church”
Maynila, 2011
Ewan ko lang kung tama yang spelling ko. Feeling ko kasi ganyan ako eh. Sa una lang hyper pero pag tumagal na, nawawalan na ng gana. Minsan kasi marami kang pinagkakainteresan na bagay. Gusto mo yan, gusto mo to pero ang totoo, di mo naman talaga ang alam ang gusto mo. Nahilig ako sa cellphone kaya lahat ng klaseng cellphone na try ko na. Hindi ko man binili eh hiniram ko sa mga kaibigan. Nahilig din ako sa photography kaya ayun, bumili ako ng DSLR at halos 6 months din akong nabaliw at naaliw sa kaka picture. Lahat na lang nakahiligan ko. Pati nga pag cross stitch pinasok ko na.
Ngayon, natitimang na naman ako. Wala na akong hilig.
Minsan kasi sa buhay gusto lang natin ng excitement. Bagong laruan, bagong damit, bag, sapatos, bagong PSP, bagong bahay or bagong pag-ibig. Pero napatunayan ko sa sarili ko na hindi pala okay ang ganito. Mas maigi pala kung alam mo talaga kung ano ang gusto mo at doon ka mag focus. Ilalaban mo to ng patanayan hanggang sa kahuli hulihan. Pero talagang mahiwaga ang utak ng tao. Sa kagustohan mong maranasan lahat, inakala mo na magiging masaya ka sa lahat. And ending tuloy, walang kahit na ano ang nakapag pa kuntento sayo.
Ningas Cogon, yan daw ang tawag sa taong laging may panandaliang aliw. At lahat ng bagay ay hindi natatapos. Di pala pwede yun sa real life? Anak ng teteng naman, makabalik na nga sa Engcantadia. Mas okay dun. Walang hassle. Walang RH Bill. Walang Ampatuan. Walang Buhay.
source: Ben de Jesus
I heard a lot about the Mall of Asia before coming to the Philippines. One of the largest malls in the world? Fantastic! However, I’m a bit let down by it.
Don’t get me wrong, there are some great things about the Mall of Asia. The fact that there is a skating rink inside is pretty fantastic. Nonetheless, in my opinion, the best part about the Mall of Asia is actually the outside, behind the mall. The mimes, food carts, bars, and view are all a million times better than the mall itself.
